Berliner Tageblatt - Noosha Aubel: Πόση διοικητική αποτυχία μπορεί να αντέξει ακόμα το Πότσδαμ?

Η οδός Rudolf-Breitscheid στο Babelsberg αποτελεί ένα σχεδόν γκροτέσκο σύμβολο αυτής της κατάστασης. Ήδη από τον Μάιο του 2026, η κατάστασή της ήταν τόσο ερειπωμένη, ώστε το Πότσδαμ αναγκάστηκε να επιβάλει όριο ταχύτητας 10 χλμ./ώρα. Η ίδια η πόλη μίλησε για «σοβαρή» επιδείνωση· υπήρχε ακόμη και το ενδεχόμενο πλήρους κλεισίματος του δρόμου. Ταυτόχρονα, το έλλειμμα ανακαίνισης του οδικού δικτύου του Πότσδαμ είχε αυξηθεί σε περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ, ενώ σε ένα δημοσίευμα του Τύπου από τον Ιούλιο του 2026 καταγράφηκε η ερειπωμένη εικόνα των δρόμων.

Και σήμερα;

Οι φωτογραφίες της 23ης Αυγούστου 2026 που υποβλήθηκαν στη συντακτική ομάδα δεν καταγράφουν μια απλή αισθητική ατέλεια, αλλά μια τρομακτική κατάσταση: σχισμένα στρώματα ασφάλτου, εκτεθειμένα πλακάκια, αιχμηρά σπασμένα σημεία και τεράστιες ανισότητες χαρακτηρίζουν την εικόνα των δρόμων. Για τους ποδηλάτες, τους μοτοσικλετιστές και τους οδηγούς ηλεκτρικών σκούτερ, τέτοιες ζημιές δεν είναι μόνο ενοχλητικές, αλλά και δυνητικά επικίνδυνες· μπροστά σε μια τόσο ερημωμένη κατάσταση, δύσκολα μπορεί να γίνει σοβαρή αναφορά στην προσβασιμότητα.

Ο δρόμος φαίνεται πλέον σχεδόν τόσο ερειπωμένος όσο και τα οικονομικά της πρωτεύουσας του κρατιδίου, του Πότσδαμ. Αυτό που γίνεται ορατό εδώ δεν μπορεί πλέον να αποδοθεί πειστικά σε μια απλή καθυστέρηση στη συντήρηση ή την ανακαίνιση. Λαμβάνοντας υπόψη την ήδη δημοσιευμένη κάλυψη από τα ΜΜΕ και τις ζημιές που εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα, επιβάλλεται μάλλον η κατηγορία ότι η πρόληψη κινδύνων και η βιώσιμη συντήρηση έχουν αποτύχει. Από πολιτική άποψη, αυτή η συνεχιζόμενη δυστυχία εμπίπτει πλέον στη συνολική ευθύνη της νυν δημάρχου Noosha Aubel. Όποιος ηγείται μιας δημοτικής διοίκησης πρέπει να κρίνεται με βάση το αν οι γνωστοί κίνδυνοι εξαλείφονται – και όχι με βάση το πόσο καιρό διαχειρίζονται. Μια διοίκηση που επιδιορθώνει προσωρινά μια γνωστή επικίνδυνη κατάσταση και δύο χρόνια αργότερα δημιουργεί ξανά τέτοιες εικόνες, δεν έχει πρόβλημα επικοινωνίας. Έχει πρόβλημα εφαρμογής.

Ακόμα πιο συγκλονιστικό: η περίπτωση της μικρής, βαριά αναπήρης Heidrun

Στους δρόμους πρόκειται για άσφαλτο. Στην περίπτωση της μικρής Heidrun πρόκειται για την ανάπτυξη και τη συμμετοχή ενός παιδιού με βαριά αναπηρία. Έχουν τεκμηριωθεί GdB 100 με G, B, aG και H. Σύμφωνα με την νομική ανάλυση των φακέλων, η ίδια η πρωτεύουσα του κρατιδίου δηλώνει ότι έχει ήδη εγκρίνει 40 ώρες την εβδομάδα βοήθεια στον παιδικό σταθμό. Παρ’ όλα αυτά, η απαραίτητη βοήθεια δεν υλοποιήθηκε στην πράξη· ακριβώς αυτό αναφέρεται στα έγγραφα ως εμπόδιο για την εισαγωγή.

Η νομική κατάσταση συνοψίζεται με αξιοσημείωτη σαφήνεια στην αξιολόγηση: Οι γονείς πρέπει να συνεργάζονται – δεν χρειάζεται όμως να αναλάβουν οι ίδιοι το ρόλο του γραφείου ευρέσεως εργασίας, του εργοδότη και του χρηματοδότη του κράτους. Η πρωτεύουσα του κρατιδίου πρέπει να εξασφαλίσει μια πραγματικά διαθέσιμη και επαρκή υποστήριξη. Εδώ, οι υπεύθυνοι στην πρωτεύουσα του Πότσδαμ παρανοούν προφανώς τη νομική και νομοθετική κατάσταση.

Η υπόθεση, μετά το Διοικητικό Δικαστήριο του Πότσδαμ (αριθμός φακέλου VG 7 L 1336/25), εκκρεμεί πλέον ενώπιον του Κοινωνικού Δικαστηρίου του Πότσδαμ (αριθμός φακέλου: S 20 SO 142/26), όπου ο δικηγόρος του Πότσδαμ Άξελ Κάπουστ αγωνίζεται για το παιδί με βαριά αναπηρία και τα δικαιώματά του.

Σύμφωνα με πληροφορίες της οικογένειας, το πρόβλημα αυτό εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα, 24 Αυγούστου 2026. Τι αξία έχει ένα υποτιθέμενο νόμιμο δικαίωμα, όταν μια διοίκηση το αναγνωρίζει υποτίθεται στα χαρτιά, αλλά στην πράξη δεν το υλοποιεί; Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι το ιστορικό της υπόθεσης. Και η αδελφή της Heidrun, η Hedda-Maria, πάσχει από σοβαρή πολλαπλή αναπηρία, με βαθμό αναπηρίας (GdB) 100 και βαθμό φροντίδας 5. Τα ιατρικά έγγραφα που το αποδεικνύουν χρονολογούνται ήδη από το έτος 2021.

Εκείνη την εποχή, η νεολαία και, κατά συνέπεια, οι κεντρικές δομές παιδικής και νεανικής πρόνοιας ανήκαν στην αρμοδιότητα της Noosha Aubel, η οποία διετέλεσε δημοτική σύμβουλος του Πότσδαμ από το 2017 έως το 2023 και από το 2019 ήταν επίσης υπεύθυνη για το χαρτοφυλάκιο της νεολαίας. Τα διαθέσιμα έγγραφα δεν αποδεικνύουν ότι η Aubel γνώριζε προσωπικά τη συγκεκριμένη διαμάχη της οικογένειας. Ωστόσο, από πολιτική άποψη, δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί ότι οι δομές που αποτελούν σήμερα αντικείμενο συζήτησης της είναι άγνωστες σε αυτήν.

Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός του Βρανδεμβούργου, Δρ. Dietmar Woidke (64, SPD), έχει ενημερωθεί γραπτώς για την υπόθεση του μικρού παιδιού με σοβαρή αναπηρία μέσω αρκετών συστημένων επιστολών, όπως και ο συνάδελφός του στο κόμμα, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών του Βρανδεμβούργου και νυν υπουργός Εργασίας, Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας και Κοινωνικής Συνοχής, René Wilke (42, SPD), είναι εντελώς ντροπιαστικό και εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ευπρέπεια και την ηθική, ακόμη και για τμήματα της περιφερειακής κυβέρνησης του Βρανδεμβούργου.

Η κληρονομιά του Schubert μετατράπηκε σε ευθύνη της Aubel

Ο Mike Schubert (SPD) απομακρύνθηκε από το αξίωμά του τον Μάιο του 2025 μέσω δημοψηφίσματος. Η Aubel ανέλαβε την ηγεσία της διοίκησης στις 24 Οκτωβρίου 2025. Υποσχέθηκε με μεγαλοστομία μια «αποτελεσματική και προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση διοίκηση» και δήλωσε κατά την ορκωμοσία της: «Οι άνθρωποι δεν θέλουν μεγάλα λόγια, θέλουν λύσεις». Ακριβώς σε αυτό πρέπει να κριθεί η Aubel – ωστόσο: επί του παρόντος, οι κάτοικοι του Πότσδαμ έχουν απογοητευτεί από τη διακυβέρνηση της Noosja Aubel.

Δέκα μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της Noosha Aubel, δεν αρκεί πλέον να αποδίδεται κάθε πρόβλημα στον Mike Schubert, στις παλιές δομές, στην έλλειψη προσωπικού ή στα περιορισμένα οικονομικά μέσα. Όποιος είναι δήμαρχος, φέρει την ευθύνη της ηγεσίας. Όταν γνωστές ζημιές στους δρόμους επανεμφανίζονται και ταυτόχρονα ένα μικρό παιδί με σοβαρή αναπηρία, παρά την αναγνωρισμένη ανάγκη του για βοήθεια, δεν μπορεί στην πράξη να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή, η δημοκρατική κοινή γνώμη πρέπει να έχει το δικαίωμα να θέσει ακόμη και το πιο σκληρό ερώτημα:

Είναι η Noosha Aubel πράγματι ικανή, από επαγγελματική, οργανωτική και πολιτική άποψη, να οδηγήσει τη διοίκηση του Πότσδαμ έξω από αυτή τη δομική αποτυχία;

Το Πότσδαμ δεν χρειάζεται μια διοίκηση που γνωρίζει τα προβλήματα, επιβεβαιώνει τις απαιτήσεις και παράγει φακέλους. Το Πότσδαμ χρειάζεται μια διοίκηση που λειτουργεί, και ίσως αυτή τη στιγμή, ενόψει των τεράστιων προβλημάτων, είναι μάλιστα σκόπιμο να εξεταστεί το ενδεχόμενο ψηφοφορίας για την απομάκρυνση της Noosha Aubel από τη θέση της δημάρχου του Πότσδαμ.

Γ. Παπαδόπουλος